آنودایز کردن در تضاد کامل با آبکاری، اسپری و نیتریدینگ است. آندایزینگ نسبت به آبکاری الکتریکی برتری دارد زیرا به جای رسوب یک لایه جدا از فلز، بستر را اصلاح می کند و در نتیجه چسبندگی و عمر مفید را بهبود می بخشد. پاشش امکان انتخاب مواد انعطاف پذیر را فراهم می کند، اما سختی و مقاومت در برابر سایش آن به خوبی سطوح آنودایز نیست. .
فرآیند نیترید کردن معمولاً برای فولاد برای افزایش سختی سطح از طریق انتشار نیتروژن استفاده می شود، اما برای آلومینیوم مناسب نیست. فناوری آنودایز برای قطعات آلومینیومی که به مقاومت در برابر خوردگی، مقاومت در برابر سایش متوسط و زیبایی نیاز دارند، مناسب است. تکنولوژی آنودایز کردن زمانی که سختی بسیار بالا، پوشش های ضخیم، یا زمانی که باید روی فلزات غیر واکنشی اعمال شود، مناسب نیست. .
در عمل صنعتی، مبنای انتخاب آندایزینگ، سازگاری و هزینه مواد و الزامات عملکرد است. در مورد سیستم های مبتنی بر آلومینیوم، آندایز کردن آلومینیوم یکی از موثرترین و همه کاره ترین راه حل های مهندسی سطح است.
